بنويس

او كه هفت ستاره در كف و

در حضور هر هفت چراغ مطلا

                                          خرامان است،

رنج تو را و صبر و سرودت را

آزموده است.

بنويس

كه رسولان كفر و دروغ را

     ديريست،

        كه آزموده ايم.

سرد و صبور و آرامي

تنها به نام من و

         براي من است

                            كه آسوده از آزمون رنج­ها گذشته­اي.

باري با تو كلامي هنوزه نيز

در سينه­ام باقي است.

تعريف عشق را،

عشق را مگر كه كدام دهاني خواهد سرود؟
كه تو خود آن عاشق ديرينه­يي

                            و ديري­ست كه ديگر نمي­بينمت.

پس به ياد آر

         كه از كجا و

              به خاطر كيان آمده­اي؟

برخيز و به عشق درآي!

ورنه آن چراغ را

            ديگر كه روشنان خانة توست،

                                                  نخواهي ديد.

-         تو دشمنان مرا

دشمن

        دار.-

پس هر كه گوشي براي شنيدن دارد،

                                             بشنود!

                     كه من عاشقان را

                                        خداوندي از جانب خداوندم.

بنويس

اوست،

او كه اول و آخر اين راز است.

او كه

زنده مرده­يي از اكنون و

مرده زنده­يي از آينده.

فقر تو را و فرود و فلاكت تو را

                                      آزموده است.

         ترانه هاي ملكوت